nl | en |
youtube twitter linkedin facebook instagram

Het nieuwe dorp op Heijplaat < >

project

Het nieuwe dorp op Heijplaat

plaats

Rotterdam

opdrachtgever

  • Smit's Bouwbedrijf

planteam

  • Gijs Wolfs
  • Ernst van Rijn
  • Jakob Grambow
  • Laurien Korst

ontwerp

2015

Breng via dit formulier iemand op de hoogte van dit project!

  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

Het sublieme isolement van Tuindorp Heijplaat in de Rotterdamse haven roept onverwachts het beeld op van ‘het dorp’ als een archaïsche samenlevingsvorm met een sterke gemeenschapszin. In de huidige tijd blijft het de gemoedelijke enclave, maar de bewonerssamenstelling is tegelijk dynamischer, mobieler en gevarieerder. Wonen óp Heijplaat wordt steeds meer een bewuste keuze. Voor de hier gewortelden als vanzelfsprekend. Maar de ruigheid van de haven appelleert ook aan de avonturiers; en de geborgenheid van het dorp aan de romantici.

De herontwikkelingsopgave biedt de eenmalige mogelijkheid om de tweedeling van Heijplaat – het Oude en het Nieuwe Dorp – te overstijgen en het Tuindorp als geheel tot een nieuwe eenheid te maken, mede gevoed door de succesvolle transformatie van het RDM terrein. De groenzone langs de Courzandseweg kan uitgroeien tot de centrale dorpsweide die alle onderdelen van Heijplaat op elkaar betrekt. Maar ook de Heijsekade die het dorp voor het eerst een openbare oever direct aan het water geeft kan een belangrijke rol spelen in het versmelten van oud en nieuw tot een ‘organisch’ geheel.

Ook in het nieuwe deel van het dorp zal in de directe woonomgeving behoefte zijn aan intimiteit en geborgenheid, als aangenaam en groen contrast met het weidse maar ook vaak onherbergzame havenlandschap. De openbare ruimte van het nieuwe dorp wordt gestructureerd via twee routes: de Dorpsas in oostwestelijke richting en haaks daarop het Dorpspad. De eerste vormt een aaneenschakeling van dorpsweides in en tussen het oude en nieuwe dorp. Het Dorpspad is volledig autovrij en een paradijs voor de kinderen uit de buurt. Langs het pad liggen daarom ook een vijftal speelplekken, waar spel wordt gecombineerd met retentie van hemelwater bij piekbuien. Als contrast met de Dorpsas wordt het profiel hier uitdrukkelijk heel smal gehouden en grenzen de bakstenen gevels direct aan het beklinkerde pad.

Een fijnmazige programmatische mix en de relatief kleine korrelgrootten per ontwikkelingsfase passen goed bij de ‘natuurlijke groei’ van de beoogde dorpse sfeer. Dat betekent ook dat we de posities van de verschillende woningtypen niet bij voorbaat geheel willen vastleggen maar ruimte willen bieden aan ‘voortschrijdend inzicht’. Maar zoals een goede tuinman ook niet alles overlaat aan de natuur bepleiten we een daarbij een goede regie op volume, materialisering, kleur en detail. Er dient een sterk stedenbouwkundig ensemble te ontstaan als gemeenschappelijk kader voor individuele vrijheid, waarbij de eigenwijze uitzonderingen als verrijking ervaren worden.