Breng via dit formulier iemand op de hoogte van dit project!
Het project maakt deel uit van Geothermie Delft, een samenwerking tussen TU Delft, Gaia Energy, Shell Geothermal en EBN. Met dit initiatief wordt gewerkt aan een duurzame warmtevoorziening voor de TU Delft Campus en woonwijken in Delft. De warmtepompcentrale (WPC) en de winningslocatie geothermie zijn gerealiseerd op het zuidelijke deel van de campus en vormen het zichtbare hart van deze energietransitie.
De WPC markeert een volgende stap in de verduurzaming van de energievoorziening: van steenkool en gas naar geothermie. Gelegen tussen de bestaande Warmtekrachtcentrale (WKC) van architectenbureau Van den Broek en Bakema en de nieuwe parkeergarage (ontworpen door wUrck) is het gebouw zorgvuldig ingebed in zijn ruimtelijke context. Het staat in een groene zone die ruimte biedt aan biodiversiteit én functioneert als klimaat adaptieve infiltratie- en waterbergingszone.
De architectonische uitdaging lag in het ontwerpen van een gebouw dat zich verhoudt tot het imposante brutalistische WKC-complex, zonder ermee te concurreren. De WPC sluit aan in schaal en volume, maar onderscheidt zich in materialisering en detaillering. Het ontwerp weerspiegelt de energietransitie in architectuur. Waar de WKC is opgebouwd uit ruw beton met verticale ritmiek, en het latere gasgebouw zich toont als een gesloten horizontale massa, introduceert de WPC een lichte, verfijnde vormentaal.
Het kubische volume van de WPC is bekleed met witte geperforeerde gevelpanelen, die het gebouw een schaalloos en abstract karakter geven. Op strategische plekken zijn op een tweede vlak gevelopeningen aangebracht. Overdag bieden deze transparante vlakken een subtiel inkijkje in het technische hart van de installaties van de WPC en de boorlocatie, zonder het abstracte karakter van de kubus te doorbreken. Subtiele verschillen in kleurstelling en compositie tussen de drie gebouwen versterken het verhaal van de transitie: van lowtech naar hightech, van gesloten naar open, van ruw naar verfijnd.
In samenwerking met lichtontwerper Siegrid Siderius (SiSi) is een bijzonder verlichtingsplan ontwikkeld dat het gebouw ’s nachts tot leven brengt. Dan worden verschillende binnenruimten aangelicht, waardoor de technische installaties zichtbaar worden die de aardwarmte overdragen aan het warmtenet, waarop gebouwen op en rond de campus zijn aangesloten. Zo toont het gebouw niet alleen zijn functie, maar maakt het ook de werking van het energiesysteem op een heldere en gelaagde manier inzichtelijk.
De winningslocatie geothermie is een permanent onderdeel van het plan en landschappelijk geïntegreerd in een bloemrijk grasland met zoomvegetatie. Samen met de WPC vormt zij een ensemble rond het ‘Energieplein’ – een openbare ruimte die fungeert als logistiek, educatief en sociaal knooppunt op de campus. Het naastgelegen buffervat fungeert als verticaal accent en vormt een eigentijdse tegenhanger van de kenmerkende schoorstenen van de WKC. Zo ontstaat een architectonisch ensemble dat het verhaal van de energietransitie zichtbaar en ervaarbaar maakt in de gebouwde omgeving.