nl | en |
youtube twitter linkedin facebook instagram

Bartenbrug < >

project

Bartenbrug

plaats

Den Bosch

opdrachtgever

  • Colijn aannemingsbedrijf
  • Gemeente 's-Hertogenbosch

planteam

  • Ernst van Rijn
  • Stephan Nierop
  • Domenico Evangelista
  • Laurien Korst
  • Dirk Bots

ontwerp

2015

Breng via dit formulier iemand op de hoogte van dit project!

  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

Asymmetrisch oversteken
De Bartenbrug, op één van de historische stadsradialen van ‘s-Hertogenbosch, vormt een schakel tussen de werelden binnen en buiten de vesting. Het ontwerp benadrukt de verschillen tussen de twee oevers.

Historisch karakter
De locatie van de Bartenbrug vormt het noordoostelijke hoekpunt van de historische binnenstad van ’s-Hertogenbosch. De brug ligt op één van de historische stadsradialen en vormt de schakel tussen twee werelden, binnen en buiten de vesting. De nieuwe Bartenbrug – die een oude betonnen brug uit 1937 vervangt – dient deze historisch belangrijke plek te markeren en daarmee tevens bij te dragen aan de leesbaarheid en ‘ervaarbaarheid’ van Den Bosch als vestingstad. De nieuwe brug en zijn stedelijke en landschappelijke inpassing vormen een cruciaal onderdeel van de ring van vestingwerken en het cultuurhistorische herstel daarvan. De brug is daarmee geen landmark, maar onderdeel van een groter geheel.

De historische ruimtelijke asymmetrie vormt de basis voor het ontwerp van de Bartenbrug: de nieuwe brug krijgt een asymmetrisch karakter met een stevig landhoofd aan de stadszijde, met de voet in het water van de Aa, en een hooggelegen landhoofd aan de ‘buitenzijde’ waar de rivieroever ruimtelijk ongehinderd onderdoor loopt. De versmalling van het wegprofiel, van buitenstad naar binnenstad, wordt benadrukt door een ruimtelijk accent aan stadse zijde van de brug, waar plaatselijk dichte borstweringen de naam van de brug dragen.

Eigentijdse verbinding
De nieuwe asymmetrische brug krijgt een ingetogen en krachtig karakter dat zich voegt in de ring van vestingwerken rond de historische binnenstad. De materialisering van de brug in naturel beton (de onderbouw), weervast staal (de bovenbouw) en vergrijzend hout (de handregel) geeft een natuurlijke toon aan de brug die op ingetogen en terughoudende wijze past in de omgeving. Op sympathieke wijze contrasteert het roestige staal met het metselwerk van de ravelijnen en de watertoren; het vormt de eigentijdse verbinding tussen deze twee historische elementen in de omgeving.