Brug over Wilhelminakanaal, Tilburg

bekijk projectblad

client

  • Gemeente Tilburg
  • Colijn Aannemersbedrijf

team

  • Ernst van Rijn
  • Paul Kersten
  • Svet Gavrilov
  • Peter Spijksma

design

2009

in co-operation with

  • Tauw
  • Lemants Staalconstructies
  • Technum

Breng via dit formulier iemand op de hoogte van dit project!

  • This field is for validation purposes and should be left unchanged.

Witte reiger
De brug over het Wilhelminakanaal markeert de kruising met de Noordwesttangent van Tilburg, maar omvat ook een ecoduct dat twee ecologische verbindingszones koppelt.

Nieuwe ring
De Burgemeester Letschertweg vormt het sluitstuk van de Noordwesttangent van Tilburg. Tilburg krijgt hiermee een nieuwe ring. Het autoverkeer in en om de stad zal efficiënter dan voorheen afgewikkeld kunnen worden, maar ook zal de nieuwe ring de beleving van de stad veranderen. Heel Tilburg-West – inclusief de meest recente uitbreidingswijken – ligt opeens binnen de ring en maakt daarmee nadrukkelijker onderdeel uit van de stad.

De nieuwe brug markeert de kruising van de nieuwe ring met het Wilhelminakanaal, het noordwestelijk hoekpunt van Tilburg. Een Tilburgs motief: een rank verticaal accent aan de horizon, gekoppeld aan een lange lijn. Voor de weggebruiker vormt de brug de spil van de ruime curve van de Noordwesttangent rond de stad, karakteristiek maar vanuit ieder gezichtspunt anders. Als een witte reiger in het weiland.

De brug over het Wilhelminakanaal en de – reeds bestaande – tunnel onder het spoor zijn de twee gezichtsbepalende kunstwerken van de Noordwesttangent. Samen vormen zij een koppel. Diametraal tegengesteld in hun beweging en verhouding tot het landschap, en daarmee in de beleving van de weggebruiker, worden zij verbonden door de lange zichtlijn en gekoppeld door hun gemeenschappelijke kleur: wit.

Vliegend groen tapijt
De klassieke kruising van verkeersweg en scheepvaartkanaal – een brug – wordt specifiek door twee eveneens ongelijkvloerse kruisende ecologische verbindingzones, asymmetrisch meeliftend met de ‘civiele’ infrastructuur: het ecoduct dat de ecozones aan de westzijde van de Noordwesttangent verbindt en de verbrede zuidelijke oever van het kanaal die de Dongezone onder de brug door voert. Afhankelijk van het standpunt is de oeververbinding ook op te vatten als een vliegend groen tapijt of een overhuiving van het landschap.

Panorama
De oversteek van de ringweg over het Wilhelminakanaal geeft de weggebruiker een korte ervaring van ‘riding the landscape’. De brug vormt het hoogtepunt. Geaccentueerd door de oprijzende constructie van de brug in de middenberm vallen aan weerszijden de visuele belemmeringen weg en opent zich het panorama, op het open landschap aan de westzijde en op de stad en haar skyline aan de oostzijde, versterkt door de dieptewerking van het kanaal.

De architectonische vormgeving van de brug is geïnspireerd door de bijna organische logica van de constructieve vorm. Het centrale dragende element lijkt niet alleen een soort ruggengraat maar fungeert ook als zodanig. De ritmisch uitkragende ribben benadrukken het skeletachtige karakter van de stalen constructie. Als de strakgespannen spieren van een vogelvleugel zetten de tuien het skelet onder spanning en bewaren het evenwicht – het geheel gefixeerd door geruststellend massieve verankeringen aan de aarde in beton.

related projects

Oostereilandbrug

Hoorn