nl | en |
youtube twitter linkedin facebook instagram

Waterlandsewegbrug < >

project

Waterlandsewegbrug

plaats

Almere

opdrachtgever

  • Reimert Bouw en Infrastructuur
  • Provincie Flevoland

planteam

  • Oriol Casas Cancer
  • Roeland Bornebroek
  • Ferdinando d'Alessio
  • Leonardo Marchese
  • Andrea Fernández Ramírez
  • Despina Sapoutzi
  • Daam van der Leij
  • Leander Rispens

ontwerp

2018

in samenwerking met

  • Arup
  • Demako

Nieuws

Breng via dit formulier iemand op de hoogte van dit project!

  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

Verbinden en verblijven
De brug over de Waterlandseweg verwelkomt weggebruikers in Almere, verrijkt het netwerk van fietspaden en vestigt de aandacht op twee naburige landmarks.

Locatie
Als invalsroute naar Almere voert de Waterlandseweg langs een aantal iconische objecten en bijzondere locaties, zoals de Groene Kathedraal, het monument voor de Founding Fathers, Kasteel Almere, het Cirkelbos en het Floriadeterrein. De nieuwe brug over deze weg heeft daarmee de kans om zichzelf als een soort stadspoort te manifesteren. Door te verwijzen naar de attracties die zich in zijn nabijheid bevinden wint de brug – en de locatie – aan betekenis. De brug wordt een aankondiging van de stad en een teken van de aanwezigheid van de andere bijzondere plekken.

Gebruik en beleving
De nieuwe brug is een functioneel object dat niet alleen de bushaltes langs de Waterlandseweg ontsluit en onderdeel wordt van het fietspadennetwerk in dit deel van Almere, maar dat bovendien de kwaliteit van dit netwerk aanzienlijk laat toenemen. Hij overbrugt de barrière die door de Hoge Vaart wordt opgeworpen en creëert daarmee nieuwe en efficiëntere routes voor fietsers en voetgangers.

Daarnaast is de brug een verblijfsplek die de relaties met de omgeving verbijzondert. In de constructie zijn twee uitzichtpunten opgenomen. Aan de zuidwestzijde is dit uitzichtpunt opgetild teneinde een beter uitzicht te hebben in de richting van het monument voor de Founding Fathers. Het naar beneden duikende noordoostelijke deel levert een nieuw en onverwacht perspectief op de Groene Kathedraal op. Een lange houten zitbank – geplaatst in het verlengde van de hoofdas van de kathedraal – nodigt uit om de tijd te nemen het schouwspel te overzien. In de rand van de brug is in reliëf een citaat van Marinus Boezem aangebracht, de kunstenaar die verantwoordelijk was voor de Groene Kathedraal: “Pas als zij niet meer te zien is en als mensen tegen elkaar zeggen: ‘Vroeger stond hier een kathedraal’, dan is Almere een stad met een eigen geschiedenis.”

De brug als landschap
De bouwlocatie bevindt zich op de grens van polder en bos. Aan de zuidzijde sluit de brug aan bij de rechtlijnigheid van het polderlandschap. Aan de noordzijde schrijft de brug zich met ronde vormen in het bosgebied in. In de plattegrond bemiddelt de brug tussen beide gebieden. Het strenge, rechte zuidelijke deel transformeert geleidelijk, via twee vloeiende uitstulpingen, naar een spiraalvorm op de boomrijke noordoever.

De doorsnede heeft een vergelijkbare, subtiel meanderende vorm. Het deel van de brug dat de verkeersweg overspant is enigszins robuust en opgetild, terwijl het deel dat het kanaal overspant transparanter is en iets naar beneden duikt. De verschillende hoogten corresponderen met respectievelijk de vereiste doorrijhoogte van de rijbaan en de vereiste doorvaarthoogte van het kanaal. Het brugdek zelf vormt overigens één vloeiende, doorgaande lijn. De meandervorm wordt gegenereerd door te variëren met de hoogte van de randligger.

Poort van Almere
De totale lengte van de brug is 250 meter, met twee hoofdoverspanningen van circa 50 en 60 meter, respectievelijk over de weg en het kanaal. Om de brug zoveel mogelijk tot zijn recht te laten komen als een zwevend, sculpturaal element is besloten geen steunpunten te plaatsen in de middenberm van de verkeersweg of in het water van de Hoge Vaart. Vanwege de verschillen tussen het polderlandschap op de zuidoever en het bosgebied op de noordoever hebben de aanlandingen ieder hun eigen uitwerking gekregen: een aardebaan in de polder, een spiraalvormige hellingbaan bij het Kathedralenbos. Halverwege is er een stalen spiltrap met lift.

Terwijl het wat slankere en transparantere noordelijke deel van de brug elegant boven het water zweeft benadrukt het wat robuustere en opgetilde zuidelijke deel, boven de rijbaan, de poortfunctie van de brug. De randligger van de brug wordt hier voorzien van een verwelkomende tekst die de stad Almere aankondigt.

Cortenstaal en hout
Voor de brug worden twee materialen gebruikt: Cortenstaal en hout. Die keuze is geïnspireerd door de vele Cortenstalen constructies die in de directe omgeving en langs de recreatieve routes te vinden zijn. Hout wordt vanwege het comfort toegepast voor de onderdelen waarmee gebruikers fysiek contact hebben: de brugleuningen en zitbanken.